توسعه توریسم عشایری

توسعه توریسم عشایری

توسعه‌ی توریسم عشایری عشایر ایرانی اقوامی هستند که در گذر از قرن‌ها زندگی دسته‌جمعی، به شیوه‌ای زیبا و باور‌نکردنی ساختار فرهنگی و اجتماعیِ قبیله‌ایِِ خود را حفظ کرده و به عنوان دیدنی‌ترین جاذبه‌ی عصر تکنولوژی لقب یافته‌‌اند.

"توریسم عشایری" در ایران مبحث تازه‌ای‌ست که همچون هر پدیده‌ی جدید دیگری با حواشیِ بسیار همراه بوده و گفتگو‌های پر‌دامنه‌ای را در یکی دو سال اخیر سبب گشته ‌‌است.

توجه اساسی به این امر، در واقع ادامه‌ی تکمیلیِ سیاست‌های دولت در"طرح ساماندهی عشایر" می‌باشد که از مباحث اصلیِ برنامه‌ی چهارم توسعه است.

رسیدگی به مسایلِ عشایر به‌طور اخص بر عهده‌ی‌ "سازمان امور عشایر" نهاده‌ شده‌ و این سازمان با در دست گرفتنِ کارهای خدماتی و عمرانی، وظیفه‌ی زنده‌نگهداشتنِ فرهنگ غنیِ عشایر را به متولّی حقیقی‌ِ آن، یعنی"سازمان میراث فرهنگی و گردشگری" واگزار کرده‌‌است.

محور فعالیت‌های سازمان میراث فرهنگی در این بخش، توسعه‌ی توریسم عشایر است و کارشناسان سازمان امیدوار هستند بواسطه‌ی آن بتوانند علاوه بر معرفیِ ارزش‌ِ والا و تاریخِ فرهنگیِ کوچ‌، حال و هوای تازه‌ای نیز بر زندگی صادقانه و تحسین‌انگیزِ هموطنانِ کوچ‌نشین‌‌مان عطا کنند.

این سازمان تاکنون چندین جشنواره‌ و همایش را در این زمینه برگزار کرده و همچنین توانسته‌است نظرِ دیگر نهاد‌های مربوط و بخش خصوصی را جهتِ تقویّت زیر‌ساخت‌های ضروریِ جذب گردشگر در مناطق هدف، جلب نماید.

کلید طلایی

تنوع نژادی، ادیان گوناگون، گویش‌های متفاوت، جشن‌ها و بازی‌های محلی، مراسم آیینی، رقص، غذاهای لذیذ، مشاغل سنّتی، پوشش‌های رنگارنگ همه و همه تجلّیِ ‌ فرهنگ چند هزار ساله‌ی ایرانی‌ست که چنین توان بالقوه‌ای را برای کشورِ ما به ارمغان آورده‌است.

بنابر‌این حق است اگر‌ بخواهیم با توجه به داشته‌های‌مان قدم‌های بزرگ‌تری را در عرصه‌ی صنعت جهانی گردشگری برداریم و سهم شایسته‌‌تری را به خود اختصاص دهیم.

در مباحثِ گردشگری جذابیت‌های منحصر به‌فردی که در صحنه‌ی رقابت‌های بین‌المللی فرید و تکرار ‌نشدنی می‌باشند، برگ برنده‌ی کشور‌های رقیب محسوب می‌شوند و از این منظر، "توریسم عشایری" می‌تواند همان کلیدِ طلاییِ گمشده‌ی رونقِ بازار گردشگری ایران باشد. ایران مجموعه‌ی شگفتی از جاذبه‌های یگانه‌ی اجتماعی را در اختیار دارد.

این جاذبه‌ها شورِ سفری هیجان‌انگیز را برای بسیاری از فرهنگ‌دوستان، طبیعت‌گردان، محققان اجتماعی، ورزشکاران و همچنین برای همه‌ی کسانی که به هر نحوی خواهانِ گذراندن تعطیلاتی خاطره انگیز در کشوری متفاوت می‌باشند را زنده‌می‌کند.

اقوام ایرانی پیکره‌ی خیالیِ هزار رنگی هستند که در نهایت همه یک رنگ دارند؛ رنگ ایرانی دارند و به پرچمِ سرخ و سفید و سبز موطن خود عشق می‌ورزند.

از آن‌ها بیاموزیم

ایران غایتِ والای تفکری فردایی‌ست که دنیای ما را جهانی سراسر وحدت در نهایتِ کثرت به تصویر می‌کشد.عشایر در تمدن ایران‌زمین سهمی افتخار‌آمیز دارند، آن‌ها را به صحنه بیآوریم و از تجربیاتِ چند هزار ساله‌ی زندگی‌شان در سفر‌، برای بهبود صنعت گردشگریِ کشور بهره‌مند شویم.

از آن‌ها بیاموزیم که چگونه سبک سفر کنیم و همواره در تعاملی سازنده ظرفیت‌های موجود در طبیعت را کشف کرده و آنان را در زندگی روزمره‌مان بکار بگیریم. از طبیعت سرد و گرم چشیده‌شان صبر بیاموزیم و لذّت واقعیِ سفر را در پویشی پایدار برای شناخت ناشناخته‌ها جستجو کنیم.

در دنیای شتاب‌زده‌ی امروزی زندگی هموطنان کوچ‌نشینِ ما همچون تمامی مظاهر بشری دستخوش تحولی غیر‌قابل انکار است. آن‌ها نیز به نوبه‌ی خود سهمی از این دیگرگونی خواهند برد و ممکن است نسل آینده‌ی عشایر شیوه‌ی معیشتیِ متفاوتی را از آن‌چه ما امروز شاهد‌ش هستیم برای خود انتخاب ‌کنند.

دور از انصاف است اگر این را همچون تزریق تکنولوژی به زندگی ساده‌ و بی‌تکلّف ایلیاتی تلقی کنیم و آن‌ها را همچون میراثی فرهنگی در نظر آوریم که مجاز به انجام هیچ دخل و تصرّفی در ساختارِ زندگی شخصی خود نمی‌باشند.

حفظ فرهنگ کوچ

بنیان فرهنگی ایل به واسطه‌ی پویایی و حیاتِ زنده‌‌اش چنین ابهتی یافته‌است و عزلت دادن ایلیاتی راه حفظ فرهنگ کوچ نیست. در دنیای پر‌ هیاهویی که ممکن است با‌ارزشمند‌ترین میراث‌های بشری در غوغای زمانه گم شوند باید از راه و روش درستی برای حفظ پیشینه‌ی افتخار‌آمیز خود استفاده کنیم.

سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با تعهدی که در قبال حفظ و حراست از فرهنگ این مرز و بوم بر عهده‌ دارد برای انجامِ این مهم، راهِ توسعه‌ی توریسم عشایری را برگزیده‌است. تنها شیوه‌ی معقول و کارآمدِ حفظ فرهنگ غنیِ عشایری عرضه‌ی این فرهنگ و تبادل آن با دنیای خارج است.

تعدد فرهنگ‌ها همواره عامل اصلى گفت و شنود بوده‌است و این سازمان سعی دارد با برگزاری جشنواره‌های کوچ، نمایشگاه‌های صنایع دستی و فروشگاه‌های فرآورده‌های غذایی، مسابقات ورزشی ایلیاتی، جشنواره‌های رقص و موسیقی سنّتی، برپایی موزه و همچنین احداث اقامتگاه‌های گردشگری در مراتع سرسبزِ ییلاقی زمینه‌های این گفتگو را فراهم آورد.

با تداوم چنین حرکت‌هایی بر‌پایه‌ی برنامه‌ریزی‌های صحیح و زمان‌بندی‌شده می‌توانیم در آینده‌ای نه چندان دور به حضور چشمگیر هموطنان کوچ‌نشین‌مان در بزرگترین و معتبر‌ترین جشنواره‌های هنری و فرهنگی جهان بیش از پیش افتخار کنیم و کشور ایران را با طبیعت چهارفصل و اقوامِ گوناگون‌اش در قالبِ یک قابِ واحدِ زیبا در اذهان جهانیان جاودانی گردانیم.

عکسهای زیبا از کوچ عشایر را در ادامه مطلب ببینید.

شناسايي و الويت بندي مناطق سيل خيز در يك حوضه آبخيز

روش تفسیر تصویر

تفسیر تصویر

1-      استخراج اطلاعات در سنجش از دور

استخراج اطلاعات در سنجش از دور بر پنج نوع است.

طبقه بندی نوعی دسته بندی داده های تصویری با استفاده از اطلاعات طیفی، مکانی و زمانی است.

آشکارسازی تغییر عبارت از نمایاندن تغییر بین تصویرهایی است که در زمانهای مختلف از یک پدیده تهیه شده است. مانند تغییر پوشش زمین

استخراج کمیتهای فیزیکی به معنای اندازه گی دما، محتویات جوِّی، ارتفاع و ... است که از طریق اطلاعات طیفی یا برجسته نما (استریو) انجام می گیرد.

استخراج شاخصها عبارت از محاسبه یک شاخص تعریف شده جدید، برای مثال، شاخص گیاهی یا شاخص گل آلودگی از داده های ماهواره ای است.

شناسایی عوارض ویژه به مفهوم شناسایی بلایایی نظیر آتش سوزی جنگلها یا سیل، استخراج خط بندیها، آشکارسازی الگوهای باستان شناسی و ... است.

آب و آبخیزداری

آبخيز چيست؟ آبخيز پهنه اي از زمين سراشيب است كه تمام روان آب ناشي از بارش وارده بر روي آن را يك رودخانه،‌ آبرو، درياچه و يا يك آب انباشت دريافت مي نمايد به عبارت ديگر محدوده اي توپوگرافي است كه از طريق يك شبكه رودخانه زهكشي مي شود. در تعريف فوق بيشتر بر خصوصيت فيزيكي حوضه آبخيز تاكيد شده است، هرچند در تعاريف جديد مفاهيم گسترده تري را نيز دخالت مي دهند بطوري كه يك آبخيز را كه معمولا يك واحد هيدرولوژيك محسوب مي شود به عنوان يك واحد فيزيكي-بيولوژيكي مي دانند و در بسياري از موارد نيز به عنوان واحدي اجتماعي- اقتصادي و حتي سياسي براي برنامه ريزي و اداره منابع طبيعي محسوب مي شود.

تعریف آبخيزداري؟ آبخيزداري، مدیریت و استفادة صحيح از اراضي حوضه آبخيز طبق برنامه هاي از قبل طرح ريزي شده مشتمل بر مهار فرسايش و تنظيم جريان هاي سيلابي و رسوب گذاري و اصلاح پوشش نباتي و غيره مي باشد. به عبارت دیگر آبخیز داری مدیریت علمی حوضه آبخیز است که ضمن توجه به مسایل اقتصادی و اجتماعی و حفظ منابع آب و خاک در حوضه های آبخیز از علوم و تجربیات مختلف بهره گیری می کند، بدون آنکه نقش مردم از نظر دور بماند .

تاغ

تاغHALOXYLON: 

زبان تخصصی برای دانشجویان منابع طبیعی

انگليسي براي دانشجويان رشته مهندسي منابع طبيعي ، بيابان زدايي و آبخيزداري
English for the Students of Natural Resources Engineering ، Combating Desertification and Watershed Management
نويسنده :  محمود بهره مند ، رمضان طهماسبي ، علي اكبر دماوندي
نشر مشترک سازمان سمت و مؤسسه آموزش عالي علمي - كاربردي وزارت جهاد كشاورزي
چاپ : اول ، ١٣٨٣	تعداد صفحه : 276 ص
شابک : ٥-٨٢٤-٤٥٩-٩٦٤	قيمت : ١٤٠٠٠  ريال
شرح :  اين كتاب براي دانشجويان رشته مهندسي منابع طبيعي با گرايش بيابان‌زدايي و آبخيزداري در مقطع كارشناسي به عنوان منبع اصلي درس «زبان تخصصي» تدوين شده است. ضمناً اين كتاب مي‌تواند به عنوان منبع درسي براي دانشجويان مقاطع كارشناسي و كارداني علمي ـ كاربردي رشته‌هاي بيابان‌زدايي و آبخيزداري مورد استفاده قرار گيرد.
Table of Contents:  Part One: Desert Management 1. The Desert Environment 2. Desertification 3. Desert Ecosystem Structure and Function I Desert Ecosystem Structure and Function II 4. Wind Erosion-Importance and Control 5. Water Conservation-Drought 6. Dynamics of Sand Dune 7. Adaptations of Plants in the Desert Environment Part Two: Watershed Management 8. Understanding Your Watershed I Understanding Your Watershed II 9. Watershed Management I Watershed Management II 10. Process and Mechanics of Erosion I Process and Mechanics of Erosion II 11. Distribution of Soil Erosion I Distribution of Soil Erosion II 12. Areas of High Erosion Hazard Areas of High Erosion Hazard II 13. Principles of Soil Conservation 14. Hazardous Waste Management Terminology References

سیمای منابع طبیعی در ایران

تاریخچه سازمان جنگلها ومراتع

 تاریخچه سازمان جنگلها ومراتع

• تشكيلات اوليه برای مديريت جنگل‌ها
• اولين اداره جنگلبانی در ايران
• انحلال سازمان جنگلبانی توسط رضاشاه
• تشكيل دايره جنگل – اداره جنگلبانی
• تشكيل اداره كل جنگل‌ها
• تشكيل بنگاه جنگل‌ها
• تشكيل سازمان جنگلبانی
• تشكيل وزارت منابع طبيعی
• تشكيل سازمان جنگل‌ها و مراتع كشور
• الحاق سازمان جنگل‌ها و مراتع كشور به وزارت جهاد سازندگی
• تشكيل وزارت جهاد كشاورزی
• تشكيل سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخيزداری كشور
• تشكيل يگان حفاظت

• تشكيلات اوليه برای مديريت جنگل‌ها

  به طور كلی تا زمان حكومت قاجار منابع طبيعی تجديدشونده كشور به هيچ وجه مورد توجه دولت نبود و هيچگونه مديريتی از نظر بهره‌برداری علمی و فنی صورت نمی‌گرفت و تشكيلاتی برای امور مربوط به جنگل، مرتع، شيلات، و محيط‌زيست وجود نداشت. سال 1202 شمسی كه سال تشكيل وزارت فوايد عامه در زمان حكومت فتحعلی‌شاه است را می‌توان سرآغاز توجه دولت به منابع طبيعی دانست. اما شكل‌گيری رسمی ادارات برای مديريت منابع طبيعی عملاً از سال‌ها بعد آغاز شد.
  اولين نامی كه از منابع طبيعی در تشكيلات اداری كشور به چشم می‌خورد در نخستين كابينه قانونی پس از اعلام مشروطيت در زمان محمدعلی شاه قاجار است كه در 29 اسفند 1284 شمسی به مجلس معرفی شد. در اين تشكيلات اداره‌ای تحت عنوان «اداره شوسه و راه‌آهن و جنگل‌ها» در وزارت فوائد عامه تشكيل گرديد. در كابينه دوم كه پس از به توپ بستن مجلس و موافقت مجدد محمدعلی شاه با مشروطه در روز 21 ارديبهشت 1288 تشكيل شد، وزارت «طرق و شوارع و معادن و جنگل‌ها» آغاز به كار كرد.
  در دوره اول قانونگذاری در قانون تشكيلات ايالات و ولايات و دستورالعمل حكام مصوب 1284 شمسی در ماده 30 تصريح شده است «حكام بايد سعی نمايند كه هميشه اطلاعات صحيحه كافيه از وضع ولايتی كه قلمرو مأموريت آنهاست داشته باشند يعنی از عده نفوس و وسعت خاك ولايت و ثروت طبيعی آن و مقدار زراعت و چمن‌ها و جنگل‌ها و از چگونگی شغل و . . . و کليه اطلاعاتی که اوضاع و احوال ولايت و اهالی را نشان می‌دهد». در ماده 56 تصريح شده است كه: «حكام بايد مراقبت مخصوص نسبت به جنگل‌های دولتی داشته و آنها را حفظ نمايند و هر گاه بر خلاف قواعدی كه برای حفظ جنگل‌ها ايجاد شده است اقدامی ملاحظه نمايند بايد بدون فوت وقت ممانعت نموده و به وزارت ماليه اطلاع دهند».
  به طور كلي می‌توان گفت كه تا سال 1297 دولت اساساً توجه خاصی به جنگل‌ها نداشت. طی سال‌های 1299-1288 تعدادی از بازرگانان و شركت‌های خارجی به شكل فزاينده‌‌ای شروع به بهره‌برداری از درختان شمشاد، گردو و بلوط جنگل‌های شمال نموده و مواد مستحصله را با پرداخت عوارض ناچيز به گمرك از كشور خارج می‌كردند. ملاحظه آمار گمركی، دولت را به اهميت جنگل‌ها و لزوم حراست از آن متوجه ساخت. به دليل مشخص نبودن حدود اغلب جنگل‌های اربابی از جنگل‌هاي دولتی، صاحبان جنگل‌های خصوصی اكثراً بهره مالكانه دولتی را تملك كرده و از اين راه به درآمد دولت لطمه وارد می‌آورند. لذا مقـــارن سال 1297 شمسی وزارت فلاحت و فوايد عامه مأموری را كه اطلاعاتی در امر نقشه‌برداری و مساحی داشت به همراه دو نفر به شمال اعزام داشت تا حدود جنگل‌های دولتی را از جنگل‌های خصوصی معلوم نمايد. عمليات اين گروه با وجود مشكلات فراوان مدتی ادامه داشت تا اين كه با قيام ميرزا كوچك خان مصادف و بدون اخذ نتيجه قطعی به اتمام رسيد.
  در سال 1296 به موجب تصويبنامه هيأت وزيران «شعبه جنگل‌ها» در تشكيلات وزارت فوايد عامه و تجارت و فلاحت داير گرديد. تشكيلات وزارتخانه به شرح زير بود:
  1- دايره وزارتی، وزير و معاون
  2- اداره كابينه و پرسنل
  3- اداره كل فلاحت ( شامل مديريت كل 1- شعبه فلاحت 2- شعبه تجارت 3- شعبه جنگل‌ها)
  4- اداره فوايد عامه، امور طرق و شوارع و فنی

چطور سیل می آید؟

ترجمه ماشینی

مترجم فارسی

کنفرانسی مرتبط با ترجمه ماشینی فارسی